ید

 ید 

ید ( واژه یونانی iodes به معنی بنفش) در سال ۱۸۱۱ توسط Barnard Courtois کشف شد. ید عنصر جامد درخشانی به رنگ آبی مایل به سیاه است که در دمای استاندارد به بخاری بنفش رنگ و بد بو تبدیل می‌شود.

ید به مقدار کمی در آب قابل حل است. ید آزاد در ترکیب با محلول نشاسته به رنگ آبی سیر در می‌آید.

فواید ید

  • ید به تشکیل پوست سالم و درخشان کمک می‌کند.

  • ید از خشکی پوست پیشگیری می‌کند و سطح رطوبت آن را تنظیم می‌کند.

  • ید فرآیند التیام جای زخم‌ها و بریدگی‌‌ها را سرعت می‌دهد و به ترمیم پوست کمک می‌کند.

  • ید هورمون‌های عامل ایجاد آکنه را تحت کنترل در می‌آورد.

  • ید از طریق کند کردن فرآیند تشکیل چین و چروک و خطوط صورت، بروز نشانه‌های افزایش سن را به تعویق می‌اندازد.

  • ید در درمان آفت­های دهانی, ضد عفونی زخم های سطحی, زخم های لثه, تبخال و ضایعات مخاطی استفاده می شود.

  • بعنوان یک آنتی سپتیک موضعی موثر بر علیه باکتری ها, قارچ ها, مخمرها, پروتوزوآها و ویروس ها استفاده می شود.

نکات ایمنی

هنگام کار با ید باید بسیار احتیاط کرد. تماس مستقیم ید با پوست می‌تواند آسیب‌هایی را به همراه داشته باشد. بخار ید باعث دردناک شدن چشم و غشاء مخاطی می‌شود. بیشترین مقدار مجاز ید در هوا نباید از ۱ میلی‌گرم در هر مترمکعب (۱PPB ) فراتر رود.

ثبت ديدگاه