روغن درخت چای

 روغن درخت چای 

  این درخت بومی استرالیا بوده و از هزارن سال پیش توسط بومیان این قاره استفاده میشده است.نکته مهمی که باید در نظر داشت اینست که بسیاری این گیاه را به دلیل تشابه اسمی با گیاه چای اشتباه میگیرند،در حالیکه چای (خوراکی ) با این درخت تفاوتهای زیادی دارد.اولین مورد استفاده از روغن درخت چای در سال ۱۹۲۰ در جراحی و دندانپزشکی و بعد از آن در جنگ جهانی دوم برای درمان جراحات پوستی بود. از مهمترین خواص آن میتوان به ضد میکروبی بودن این روغن اشاره کرد.

  روغن درخت چای برای ضدعفونی کردن زخم‌ها و خراش‌های جزئی مفید است. این روغن باکتری‌های اس – اورئوس و سایر باکتری‌ها را ازبین می‌برد. این باکتری‌ها می‌توانند در زخم‌های باز باعث عفونت شوند.

روغن درخت چای می‌تواند فرایند التیام زخم را سرعت ببخشد. این ماده التهاب را کاهش داده و فعالیت گلبول‌های سفید خون را افزایش می‌دهد.

ثبت ديدگاه